Recensies over ‘Als iemand ooit mijn botjes vindt’

26 september 2012 § 1 reactie

‘Het geheel levert een prachtige originele dichtbundel op. Als iemand ooit mijn botjes vindt is een klein boekje boordevol grote avonturen.’ – Kinderboekenpraatjes.nl
 
‘Poëzie saai, moeilijk, nodeloos ingewikkeld? Nou, lees dan eens iets van Jaap Robben en Benjamin Leroy. Zij spelen en jongleren met taal zonder dat de lezer ooit de draad hoeft kwijt te raken. Toch is hun werk niet simpel, plat of banaal. Heerlijke leeftijdsloze gedichten.’ – GPD Dagbladen
 
‘Wat een prachtig boek. Leuk om met kinderen uit een klas aan de slag te gaan. Zo leer je kinderen spelenderwijs hoe leuk boeken zijn.’ – Boekenwurm-en-Pleeg.nl

‘Jaap Robben en Benjamin Leroy maakten al eerder samen creatieve hoogstandjes voor kinderen. Voeg dit nieuwste boek daar maar snel aan toe.’ OudersOnline

‘Hij versifieert een verhaaltje, daar komt het grosso modo op neer. Er gebeuren geen spectaculaire dingen en hij doet niets om de taal eens flink op te schudden. Bekijk je poëzie als een technische aangelegenheid, dan is dit een basic gemaakt gedicht. Zelfs het rijm is tamelijk gewoon, net als het beest dat zichzelf beschrijft. Toch ken ik weinig gedichten die me bij eerste lezing zo hebben ontroerd. De Kwukel – een fictief beest, gebaseerd op een bestaand Nederlands woord, waarvan ik niet weet wat het betekent, is namelijk een heel suf en toch zelfverzekerd beest. Een onweerstaanbare combinatie.’ (…) ‘ik hoop stiekem dat Robben nog een hele rij van deze klassieke gedichten zal schrijven’ De Contrabas

‘Bij Uitgeverij De Geus komen niet véél kinderboeken uit. Maar als ze er verschijnen, zijn ze goed. Niet in het minst omdat ze vaak van Robben & Leroy zijn. (…) de derde samenwerking van dit wonderduo. Een heerlijk boek, en door de opzet en de samenwerking net even weer bijzonderder dan andere dichtbundels. Zeer boertig boek van deze twee snaphanen.’- Edward van de Vendel
 
‘De tekeningen van Benjamin Leroy, in potlood en waterverf, zijn werkelijk heerlijk: grappig, ontroerend soms, speels. Doordat er veel lichte kleuren zijn gebruikt, maken de tekeningen vaak een wat vrolijke indruk, ook als ze dat eigenlijk niet zijn. De aterling is bijvoorbeeld een naar dier dat zelfs het gedicht op die bladzijde probeert te bederven. Maar door het kleurgebruik schrikt het getekende dier niet af.’
‘Robben koos woorden die niet zo heel veel meer gebruikt worden (ulevel, ponjaard, oelewapper, labbekak, falie, schuiertje) en deed alsof het namen van dieren zijn. Hij komt daarmee in de buurt van de gorgelrijmen van C. Buddingh’ (wiffelklaasje, domoorworm, blauwbilgorgel).
‘De gedichten zullen door kinderen zeker gewaardeerd worden: ze zijn goed te begrijpen en houden toch iets geheimzinnigs’ KCG
 
‘bij eerste lezing geloofde ik het wel bij het tiende dier. Halverwege het boek gaan de dieren ook nog een rol spelen in elkaars verhalen en ik vond het maar een zooitje. Maar na de tweede en derde keer ben ik enthousiaster. Ik ontdek hoe knap sommige gedichten in elkaar zitten en hoe zorgvuldig Robben met taal omgaat.’
‘(…) valt het Robben te prijzen dat hij zoek blijft naar nieuwe vormen om zich te uiten. Hij kiest niet voor een gemakkelijke weg, hij experimenteert en blijft daarmee ook zichzelf uitdagen. Dat pakt dan soms wat minder gelukkig uit of het zint een recensent niet helemaal. Kan gebeuren.’ – JaapLeest.nl
Advertenties

§ Een Reactie op Recensies over ‘Als iemand ooit mijn botjes vindt’

Wat is dit?

Je leest nu Recensies over ‘Als iemand ooit mijn botjes vindt’ voor Jaap Robben.

Meta

%d bloggers liken dit: